Uitwerkingsplicht bestemmingsplan niet vrijblijvend

Bij uitspraak van 14 mei 2008 heeft de Afdeling bestuursrechtspraak geoordeeld dat het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Ouder-Amstel ten onrechte medewerking heeft geweigerd aan het verzoek van twee grondeigenaren over te gaan tot vaststelling van een uitwerkingsplan voor de bouw van twee villa’s. Aan het betreffend perceel was eerder een uit te werken woonbestemming gegeven maar bebouwing kon pas plaatsvinden na vaststelling van een uitwerkingsplan. De Afdeling acht hierbij van belang dat het bestemmingsplan reeds geruime tijd gold en dat artikel 11 WRO een uitwerkingsplicht bevat.

Uitleg en betekenis

In de praktijk wordt veel gebruik gemaakt van de bevoegdheid aan gronden een uit te werken bestemming te geven. Veelal gaat dat gepaard met het opnemen van een bouwverbod totdat die uitwerking door het college van burgemeester en wethouders heeft plaatsgevonden. In het algemeen wordt aangenomen dat aan burgemeester en wethouders een ruime beleidsvrijheid toekomt om wel of niet tot uitwerking over te gaan en op welke termijn. In de onderhavige uitspraak was aan het perceel van appellanten reeds in 1994 een uit te werken woonbestemming gegeven. In 2006 verzochten zij burgemeester en wethouders over te gaan tot vaststelling van een uitwerkingsplan zodat zij konden aanvangen met de voorgenomen realisering van twee villa’s. Burgemeester en wethouders weigerden dat met het argument dat een vast te stellen uitwerkingsplan mede betrekking zou moeten hebben op een aangrenzend perceel en dat de door appellanten gewenste wijze van ontsluiting niet zou passen binnen de uitwerkingsregels. De Afdeling vindt die weigering onvoldoende gemotiveerd. Daarbij vindt de Afdeling in het bijzonder van belang dat bestemmingsplannen volgens de wet iedere tien jaar moeten worden herzien en dat op het college van burgemeester en wethouders ingevolge artikel 11 WRO een plicht tot uitwerking rust. Daarmee lijkt de Afdeling van oordeel te zijn dat burgemeester en wethouders in beginsel verplicht zijn binnen de planperiode van tien jaar over te gaan tot vaststelling van een uitwerkingsplan tenzij de planologische inzichten zodanig zijn gewijzigd dat de uit te werken bestemming niet langer wenselijk wordt geacht.

Praktijktips

De bevoegdheid tot het vaststellen van een uit te werken bestemming was tot 1 juli 2008 gebaseerd op artikel 11 WRO. Vanaf die datum bestaat dezelfde bevoegdheid op grond van artikel 3.6, lid 1 Wro. Deze uitspraak blijft dus onverminderd relevant voor de praktijk. Het toekennen van een uit te werken bestemming is blijkens deze uitspraak niet vrijblijvend. In beginsel bestaat een verplichting tot uitwerking, naar mag worden aangenomen in beginsel ook binnen de planperiode van tien jaar. Een weigering tot vaststelling van een uitwerkingsplan moet goed worden gemotiveerd. Een argument kan zijn dat de uit te werken bestemming niet langer planologisch gewenst wordt gevonden.

Contactpersoon: Mr J.R. Vermeulen